देव्हाऱ्यातल्या देवांना नमस्कार करून
कुलदेवतेच्या दर्शनाला निघावं....
तसं काहीसं वाटतं... भगूरच्या वाड्याकडून,
अंदमानच्या प्रवासाला निघाल्यावर....
*अनादी अनंताचा* हा प्रवास...
काळाची अनेक आवर्तने ओलांडून
आत्म्याला अलौकिक तेजाने
दिप्तीमान करणारा असतो.
नुकताच जीर्णोद्धार झालेल्या ...
भगूरच्या वाड्यात नतमस्तक होतांना तुम्ही
*राष्ट्र* नावाची समई काळजात लावूनच निघता
*स्वतंत्रते भगवतीच्या* सगुण साक्षात्काराच्या ओढीने
स्वातंत्र्यवीरांच्या नावाचं विमानतळ झळाळत असतं...
*दिप्तीतम तेजाचे* हजारो पलिते पाजळत...
डोळ्यांत टचकन पाणी आणि अंगावर काटा उभा राहतो..
हवेतल्या हजारो क्रांतिकारकांच्या देहातीत अस्तित्वाने.
पाचूची हिरवी बेटे , निलमचा निळाशार समुद्र
माडाची झाडे, मखमली वाळूचा समुद्रकिनारा
काही काही नको असतं त्या क्षणी ... कारण
आत्म्याला अनावर ओढ असते *राष्ट्रभक्तीच्या मंदिराची*
सेल्युलर जेलचे दार उघडून आत जाताच
पहिल्या पायरीवर सवयीने तुम्ही नतमस्तक होता
हजारो क्रांतिकारकांच्या संघर्षाच्या अनन्वित छळाच्या कथा
अंतर्बाह्य बदलून टाकतात तुम्हाला माणूस म्हणून
भव्य स्टेडियम मध्ये अंधार होताच सुरू होणारा
लाईट अँड साऊंड शो काळाच्या त्या गर्तेत घेऊन जातो
जिथे एक हळव्या कविमनाच्या क्रांतिकारकाला वधस्तंभासमोरील कोठडी मनाने मारून टाकणारी असते
तरीही *तुजसाठी मरण ते जनन* म्हणत
स्वातंत्र्यदेवतेची निस्सीम भक्ती करणाऱ्या
त्या क्रांतीसूर्यापुढे , त्यांच्या निःस्वार्थ त्यागापुढे
भावविभोर होत डोळे पुसता... मनाचा दगड करून...
मंदिरातल्या गाभाऱ्याकडे वाटचाल करत असताना
उभारलेल्या घडीव खांबांवर सहज दिसतात
आपल्याच कुळातली काही नावे क्रांतिकारकांच्या यादीत
आणि स्वतःच्याच DNA चा सार्थ अभिमान वाटतो.
अखेर तो क्षण येतो ज्या भेटीसाठी तुम्ही
*शत जन्म शोधत* वाट बघत तळमळत असता
*कमला* सनावर आरूढ *शत सूर्य मालिका*
गाभारा उजळत असतात,क्रांतीची रक्तीमा आभा घेऊन
सेल्युलर जेलची ती कोठडी जिथे अखंड
स्वातंत्र्यदेवतेची जिवंत आराधना घडली
जिथे आरंभलेल्या यज्ञात श्वासांच्या समिधा ,
ध्यासांची आवर्तने आणि *जयोस्तुते!* चा जयघोष झाला
प्लॅस्टरचा मुलामा लिंपलेल्या त्या भिंतींवर
अजूनही कुठेतरी स्पर्श असतात *काळ्या पाण्याचे*
देहाबरोबर तुमचा आत्माही नतमस्तक होतो
त्या अद्वितीय , निःस्वार्थ ,निरपेक्ष राष्ट्रप्रेमापुढे
अभावितपणे तुम्ही गाऊ लागता *सागरा प्राण तळमळला*
डोळ्यांतून अखंड वाहणाऱ्या पवित्र जलाचा अभिषेक करत
अंदमानची भेट म्हणजे *अनुभूती* आहे.. शब्दातीत
प्रत्येकाने अनुभवावी आपापल्या नजरेतून
भगूर ते अंदमान हा प्रवास तुम्हाला खूप काही देतो
पुस्तकांपल्याडच्या इतिहासाशी प्रत्यक्ष भेट घडवतो
स्वातंत्र्याची काय किंमत आपण मोजली आहे ?
ह्याची आत्म्यावर *मोक्ष मुक्तीची रूपे* साकारत
✒️ *यशश्री रहाळकर*
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा
आपल्या मौल्यवान प्रतिक्रियेसाठी मनापासून आभार ! वाचत रहा छानसे असेच काहीतरी... with kattayashashri तिचं कुंपण तिचं आकाश
धन्यवाद!